Alhoewel een deel van mijn werk anders suggereert, ben ik in mijn hart een realistisch fotograaf. Fotografie is in mijn visie de zuiverste kunstvorm denkbaar. De echte fotograaf schept zijn beelden met een minimum aan vervreemding; zijn middelen als kunstenaar zijn beperkt tot de keuze van één uitsnede en één fractie van een seconde uit de omringende werkelijkheid. Met niet meer dan dat (en de nodige technische vaardigheden) moet hij een visueel en inhoudelijk attractief beeld scheppen. Daarbij vergeleken heeft de schilder, de beeldhouwer of schrijver bijna onbeperkte mogelijkheden tot vervreemding, zij kunnen de werkelijkheid op vele manieren manipuleren, kleur en vorm veranderen, de dingen abstraheren en de meest wonderlijke fantasieen scheppen, koning Lodewijk de 14^e in een Cadillac Fleetwood.

Mijn kritische instelling tegenover vervreemding klinkt misschien vreemd bij het zien van sommige van mijn fotos, zoals de abstracte vormen en patronen die tot uitbeelding komen in micro- of macro- opnamen van gesteenten, mineralen, chemische stoffen, fossielen, planten en andere materialen, zoals textiel, schroot of details van gebouwen en machinerieën.  Maar toch, wat mij betreft zijn deze beelden allen realistisch, ik geef weer wat ik zie, of dat nu is door een microscoop, een vergrootglas of door mijn blote (maar heel eigen) ogen.